Kurator: dr Tomasz Drewicz – Kierownik Katedry Rzeźby i Działań Przestrzennych UAP
Okres realizacji: 4 lata (2025-2029),
Opis koncepcji: Cykl wystaw zatytułowany „Rzeczy względne” jest artystyczną eksploracją zmiennych znaczeń, relatywizmu interpretacji oraz nieoczywistości formy, jaką przybiera sztuka współczesna. Projekt, kuratorowany przez dr Tomasza Drewicza, skupia się na wielowymiarowości współczesnej rzeźby i przestrzennych działań artystycznych, traktując je jako medium, które istnieje „pomiędzy” – między formą a kontekstem, między zamiarem a przypadkiem, między stałością a ulotnością. Cykl ten angażuje zarówno artystów związanych z Katedrą Rzeźby i Działań Przestrzennych, Wydziału Rzeźby, Uniwersytetu Artystycznego im. Magdaleny Abakanowicz w Poznaniu, jak i zaproszonych gości, którzy wspólnie tworzą przestrzeń pełną pytań i niedomówień. Cykl składa się z 4 części – każda z nich realizowana pod innym hasłem.
Zaproszeni artyści i artystki: Janusz Bałdyga, Marcin Berdyszak, Marta Bosowska, Sławomir Brzoska, Tomasz Drewicz, Łukasz Gruszczyński, Rafał Górczyński, Jerzy Hejnowicz, Jacek Jagielski, Anna Kołacka, Karolina Komasa, Kazimierz Raba, Dawid Szafrański, Lucia Čarnecká, Patrik Kovačovski, Peter Valiska-Timečko i inni.
___________________________________________________________________
CZĘŚĆ I: „W każdym razie” (13 – 27.02.2026, Galeria Sztuki ROZRUCH, Jeżyckie Centrum Kultury, ul. Jackowskiego 5-7, Poznań)
Pierwsza odsłona cyklu, „W każdym razie”, stanowi refleksję nad artystycznym potencjałem interpretacyjnym. Na wystawie zobaczymy prace, które rozciągają się między dosłownością a wieloznacznością, które pozwalają odbiorcom nadawać nowe, alternatywne sensy. Tytuł tej części sugeruje otwartość na różne sposoby patrzenia i analizowania, przyjmując założenie, że dzieło może być widziane i rozumiane z wielu perspektyw. „W każdym razie” skupia się na badaniu związków między odbiorcą a dziełem – prace zachęcają do eksperymentalnego „czytania” form, które nie posiadają jednej, zamkniętej interpretacji.
___________________________________________________________________
CZĘŚĆ II: „W żadnym wypadku” (2027 – BWA Ostrowiec Świętokrzyski)
Kolejna wystawa, „W żadnym wypadku”, koncentruje się na granicach tego, co możliwe i niemożliwe do wyrażenia w sztuce. Tytuł wyraża sprzeciw wobec jednoznaczności, podkreślając, że sztuka wymyka się sztywnym kategoriom i zawsze pozostawia przestrzeń dla tego, co nienazwane i nieuchwytne. Artyści pokazują prace balansujące na granicy formy i jej dekompozycji, analizując to, czego nie można zamknąć w żadnej formie ani ostatecznej koncepcji. Wystawa ta prowokuje pytania o ograniczenia rzeźby, instalacji oraz innych działań przestrzennych, zachęcając widzów do poszukiwań sensu, który być może pozostaje nieodgadniony.
___________________________________________________________________
CZĘŚĆ III: „Mimo wszystko”
Trzecia odsłona, „Mimo wszystko”, dotyczy wytrwałości, siły materii oraz nieustannego procesu przekształcania. „Mimo wszystko” odnosi się do sztuki jako formy oporu i wytrwałości – artystycznej odpowiedzi na upływ czasu, trudności oraz ograniczenia zarówno techniczne, jak i społeczne. Artyści badają, jak materia poddaje się lub stawia opór, przeistaczając się w coś nowego, zyskując nowe warstwy znaczeniowe. Zaproponowane prace eksponują trwałość i siłę formy, nawet gdy pozostaje ona w nieustannym ruchu i przemianie. Sztuka nabiera tu wymiaru czegoś nieustępliwego, istniejącego mimo wszystko – ponad chwilowymi uwarunkowaniami i kontekstami.
___________________________________________________________________
CZĘŚĆ IV: „Tak czy inaczej”
Ostatnia wystawa cyklu, „Tak czy inaczej”, zamyka projekt refleksją nad różnorodnością dróg artystycznych i interpretacyjnych. „Tak czy inaczej” przyjmuje założenie, że sztuka zawsze znajdzie sposób na zaistnienie, na wymknięcie się z przewidywalnych kategorii i form. W tej części artyści prezentują dzieła wykraczające poza ustalone ramy, które ożywają na nowo w zależności od kontekstu, przestrzeni czy interakcji z odbiorcą. Wystawa „Tak czy inaczej” stawia pytanie o to, w jaki sposób sztuka wymyka się prostym klasyfikacjom i prowadzi widza ku refleksji nad swoistą anarchią znaczeń.
___________________________________________________________________
Kontekst i znaczenie cyklu:
„Rzeczy względne” to cykl, który traktuje sztukę jako nieustanny dialog – zarówno z rzeczywistością, jak i z samą sobą. Dr Tomasz Drewicz, inspirując się teoriami względności w sztuce, pragnie stworzyć przestrzeń, gdzie dzieło sztuki przestaje być „jednoznaczne” i staje się polem wielości, gdzie każde spojrzenie tworzy nową wersję rzeczywistości. Poprzez zaproszenie artystów związanych z Uniwersytetem Artystycznym im. Magdaleny Abakanowicz w Poznaniu oraz gości spoza instytucji, cykl ten podkreśla różnorodność podejść i otwartość na eksperyment.
Wszystkie cztery wystawy wchodzące w skład „Rzeczy względnych” są zaproszeniem do refleksji nad tym, co znamy, a co tylko nam się wydaje. Cykl zachęca do odkrywania i reinterpretacji, do zanurzenia się w sztuce, która otwiera przed widzem możliwości na swój sposób nieskończone, pokazując, że każda interpretacja – w każdym razie, ale w żadnym wypadku, za to mimo wszystko, lub tak czy inaczej – jest zawsze rzeczą względną.
Musisz być zalogowany, aby dodać komentarz.